Płat SCIP

Płat SCIP (superficial circumflex iliac perforator) to miniaturowa, supermikrochirurgiczna wersja klasycznego płata pachwinowego (Daniel–Taylor 1973). Pobierany jest na pojedynczym perforatorze powierzchownej tętnicy okalającej biodro (SCIA) o średnicy zwykle 0,5-1,0 mm, bez podejmowania mięśnia ani głębokich naczyń biodrowych. Cienkość płata (skóra i tkanka podskórna bez powięzi) i ukryta blizna miejsca dawczego w linii bikini czynią go atrakcyjnym dla rekonstrukcji niewielkich ubytków twarzy, ręki, stopy. Wprowadzony przez Koshimę i wsp. w 2004 r., wymaga doświadczenia w supermikrochirurgii — zespolenie naczynia o średnicy poniżej 1 mm leży poza klasyczną mikrochirurgią.